Wincenty Jezierski

Wincenty Jezierski urodził się 15 stycznia 1874 roku w Pleszewie. Był polskim lekarzem, internistą i neurologiem. Ukończył Królewskie Gimnazjum w Ostrowiu Wielkopolskim, a następnie studiował medycynę we Wrocławiu i Heidelbergu. W 1903 roku uzyskał doktorat z neurologii na uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim.

W 1909 roku zamieszkał w Poznaniu. Pracował jako kierownik oddziału chorób wewnętrznych Lecznicy Sióstr Elżbietanek, a później jako naczelny lekarz oddziału wewnętrznego Szpitala Miejskiego, przekształconego w Klinikę Terapeutyczną Uniwersytetu Poznańskiego. Uczestniczył w organizacji Wydziału Lekarskiego tej uczelni, gdzie wykładał do wybuchu wojny. W latach 1927-1928 pełnił funkcję dziekana. W pracy naukowej zajmował się chorobami serca i płuc; sprowadził do Poznania pierwszy elektrokardiograf Einthovena. W 1936 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Zmarł 21 listopada 1945 roku w Poznaniu i został pochowany na cmentarzu parafialnym Bożego Ciała. W 1988 roku jego imieniem nazwano ulicę na poznańskim osiedlu Różany Potok.

Na podstawie artykułu „Wincenty Jezierski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.