Jan Bociański

Jan Bociański urodził się 3 listopada 1902 roku w Pleszewie, w rodzinie chłopskiej. Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim, a podczas wojny polsko-bolszewickiej służył w 214 pułku artylerii polowej. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim, a w 1926 roku rozpoczął praktykę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Pracował następnie w Prezydium Rady Ministrów, między innymi jako sekretarz premiera Józefa Piłsudskiego.

W latach 1931-1932 był attaché w Paryżu, a później pełnił funkcje konsularne w Opolu i Morawskiej Ostrawie. Po wybuchu II wojny światowej został ewakuowany do Rumunii. Służył we Francji i Wielkiej Brytanii, a od 1943 roku pracował w emigracyjnym MSZ w Londynie. Na emigracji zajmował się między innymi handlem ropą naftową. Zmarł 5 listopada 1974 roku w Bejrucie. Jego szczątki przeniesiono później do Pleszewa, gdzie spoczęły w grobowcu rodzinnym.

Na podstawie artykułu „Jan Bociański” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.