Stefan Pawlicki

Stefan Zachariasz Pawlicki urodził się 2 września 1839 roku w Gdańsku, gdzie rozpoczął naukę. Po przeniesieniu się rodziny do Wielkopolski kształcił się w Pleszewie i Ostrowie, a następnie studiował filologię klasyczną i filozofię na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1865 roku uzyskał doktorat z filozofii. Wykładał historię filozofii w Szkole Głównej w Warszawie, a w 1868 roku wstąpił do zgromadzenia zmartwychwstańców. Święcenia kapłańskie przyjął w 1872 roku.

W 1882 roku objął profesurę na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w 1894 roku przeszedł na Wydział Filozoficzny. Był dziekanem, a w roku akademickim 1905-1906 rektorem uczelni. Zajmował się przede wszystkim historią filozofii; prowadził też badania z zakresu teologii, psychologii, etyki i logiki. Opublikował między innymi „Historię filozofii greckiej od Talesa do śmierci Arystotelesa”, „O początkach chrześcijaństwa” i „Pozytywizm”. Po przejściu na emeryturę wykładał na Kursach Wyższych dla Kobiet im. Adriana Baranieckiego. Zmarł 28 kwietnia 1916 roku w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Stefan Pawlicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.