Roman Zientarski

Roman Zientarski (1907-2001) był polskim duchownym rzymskokatolickim, psychologiem, pedagogiem i harcerzem. Urodził się w Pleszewie. Po maturze w tamtejszym Gimnazjum Humanistycznym rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Poznaniu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1930 roku, a następnie pracował jako wikariusz i prefekt w Bydgoszczy. Prowadził obozy harcerskie, był kapelanem bydgoskich hufców, a w Szubinie zorganizował drużynę harcerską. W 1937 roku rozpoczął studia pedagogiczne i psychologiczne w Lowanium, które przerwał po uzyskaniu licencjatu.

Po wybuchu wojny przez dwa miesiące prowadził duszpasterstwo w Pleszewie. W 1940 roku został aresztowany, a następnie więziony w obozach w Buchenwaldzie i Dachau. Po wyzwoleniu posługiwał wśród Polaków w Niemczech, a w 1947 roku wrócił do Polski. Wykładał w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie, później objął probostwo parafii Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Inowrocławiu. Był także dziekanem i kapelanem harcerzy-seniorów. W 2000 roku otrzymał tytuł honorowego obywatela Inowrocławia. Zmarł 18 marca 2001 roku i został pochowany w Inowrocławiu.

Na podstawie artykułu „Roman Zientarski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.