Leon Preibisz

Leon Preibisz (11 kwietnia 1882 - 3 marca 1951) był polskim historykiem sztuki i prawnikiem, urodzonym w Pleszewie. Studiował prawo we Wrocławiu, a następnie filozofię i historię sztuki w Monachium. W 1911 roku w Lipsku opublikowano jego rozprawę doktorską o życiu i twórczości holenderskiego malarza Martena Jacobszoona Heemskerck van Veena. Odbywał także praktyki związane z historią sztuki w muzeum w Brunszwiku i Gabinecie Rycin Biblioteki Cesarskiej w Wiedniu.

W kolejnych latach zarządzał majątkami, a od 1929 roku pełnił funkcję Generalnego Zarządcy Dóbr Fundacji im. Sułkowskich. Związany z Rydzyną, w 1938 roku opublikował książkę „Zamek i Klucz Rydzyński” i przygotował materiały do monografii miejscowego kościoła. W 1939 roku został aresztowany wraz z rodziną, a po zwolnieniu zaangażował się w działalność Rady Głównej Opiekuńczej. W 1945 roku wrócił do Rydzyny i podejmował działania na rzecz wznowienia działalności Fundacji. Po odebraniu jej majątku przez rząd w styczniu 1951 roku podupadł na zdrowiu. Zmarł w Rydzynie, a jego grób znajduje się na cmentarzu parafialnym w Kłodzie.

Na podstawie artykułu „Leon Preibisz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.