Elijahu Guttmacher

Elijahu Guttmacher, znany także jako Eliasz Guttmacher, urodził się w 1795 roku w Borku. Był synem rabina Salomona Guttmachera. Jako dziecko uczęszczał do chederu, a w wieku 19 lat rozpoczął naukę u Akiwy Egera w Poznaniu. Po siedmiu latach studiów przyjął rabinat. Od 1822 roku był rabinem w Pleszewie, gdzie prowadził także jesziwę, a od 1841 roku pełnił tę funkcję w Grodzisku Wielkopolskim.

Był cadykiem i rabinem, a jego działalność miała wpływ na powstanie ruchu Hibat Zion. Wspierał Cwi Hirsz Kaliszera w organizowaniu grupy żydowskich osadników w Palestynie. Opowiadał się za powrotem Żydów na wieś, zakupem ziemi i uprawą roli. W 1860 roku wystosował apel o fundusze na wsparcie uczonych w Palestynie, a w Jerozolimie zorganizował grupę kabalistyczną. Wraz z Jakubem Mordechajem Harszensonem ufundował stypendia dla uczniów talmudycznych. Zmarł 4 października 1874 roku w Grodzisku Wielkopolskim, gdzie został pochowany na cmentarzu żydowskim.

Na podstawie artykułu „Elijahu Guttmacher” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.